Wie het Eurovisie Songfestival een beetje volgt, voelt het vaak al aan nog vóór de cijfers binnen zijn: dit was een editie die niet alleen over muziek ging. De nasleep van de finale in Wenen wordt nu ook zwart-op-wit zichtbaar in de kijkcijfers.
De European Broadcasting Union (EBU) heeft namelijk bekendgemaakt dat het songfestival dit jaar een flink kleiner publiek bereikte dan vorig jaar. En hoewel het evenement nog altijd gigantisch is, zegt deze terugval veel over hoe gevoelig de sfeer rondom het festival momenteel ligt.
Minder kijkers dan vorig jaar
Volgens de EBU kwam de editie van vorige maand in Wenen uit op een totaal bereik van ongeveer 131 miljoen kijkers. Ter vergelijking: in 2025 ging het nog om 166 miljoen mensen. Dat verschil is niet klein, zeker niet voor een tv-evenement dat juist bekendstaat om zijn stabiele, trouwe publiek.
Eurovisie is al jaren een vaste afspraak in miljoenen huiskamers, met finale-avonden die in veel landen aanvoelen als een nationale traditie. Precies daarom valt deze daling extra op: het gaat hier niet om een kleine schommeling, maar om een duidelijk signaal.
Boycots en politieke schaduw
Een belangrijke verklaring ligt volgens de berichtgeving bij het vertrek van vijf landen. Die stap hing samen met de veelbesproken deelname van Israël, die in de aanloop naar het festival tot stevige discussie leidde. Het songfestival kreeg daardoor opnieuw te maken met de vraag hoeveel “politiek” er binnen het evenement past.
Spanje en Nederland waren daarbij opvallende afwezigen. Spanje trok in 2025 nog 5,8 miljoen kijkers, Nederland 3,5 miljoen. Samen scheelt dat bijna 10 miljoen potentiële kijkers, los van het effect dat zo’n boycot ook in andere landen kan hebben.
Ook daling in deelnemende landen
Dat laatste lijkt dit jaar gebeurd: zelfs in landen die wél meededen, zakte de belangstelling. In Polen keken 3,8 miljoen mensen minder dan eerder. Het Verenigd Koninkrijk miste 3,7 miljoen kijkers en Frankrijk noteerde een daling van 3,3 miljoen.
Bij zulke grote markten tikt dat hard aan in het totaalplaatje. Het laat ook zien dat de discussie rond het festival niet alleen invloed heeft op de landen die wegblijven, maar ook op mensen die normaal gesproken wel trouw inschakelen—uit gewoonte, fanliefde of pure nieuwsgierigheid.
Een trendbreuk na jaren groei
De terugval voelt ook als een trendbreuk, omdat het songfestival de afgelopen jaren juist weer aan momentum won. Tussen 2022 en 2025 groeide het totale bereik volgens de EBU van 161 naar 166 miljoen kijkers. Het leek erop dat Eurovisie opnieuw een bredere generatie wist te pakken.
Wie nog verder terugkijkt, ziet dat het festival ooit nog groter was. Het hoogste bereik werd gemeten in 2016, toen maar liefst 204 miljoen mensen keken. Dat record blijft voorlopig buiten bereik, al blijft Eurovisie ondanks alles één van de grootste live tv-shows ter wereld.
In sommige landen juist meer belangstelling
Toch is het niet alleen maar somber nieuws. De EBU benadrukt dat de belangstelling in enkele landen juist groeide. En vooral gastland Oostenrijk heeft reden om tevreden te zijn: daar keken dit jaar 4,4 miljoen mensen, het hoogste aantal dat er ooit voor het festival werd gemeten.
Dat past bij een bekend Eurovisie-effect: als je het organiseert, wordt het ineens overal zichtbaar. Meer aandacht in talkshows, extra nieuwsitems, feestjes in de stad en een nationale trots die de rest van het land de tv richting trekt.
Stemmen uit 148 landen
Ook interessant: ondanks de dip in kijkers bleef de internationale betrokkenheid bij het stemmen groot. Fans uit 148 landen brachten een stem uit—twee meer dan in 2025. Dat zegt iets over hoe breed het festival online en via streaming nog steeds rondgaat, ook buiten Europa.
Stemmen uit landen die niet deelnamen, werden samengevoegd in de categorie ‘rest van de wereld’. Volgens de EBU kwamen de meeste stemmen daar uit de Verenigde Staten, Nederland, Canada, Spanje en Ierland. Opvallend: Nederland boycotte, maar de fanbasis bleef hoorbaar aanwezig.
Wat betekent dit voor volgend jaar?
De grote vraag is nu hoe de EBU en deelnemende omroepen dit gaan duiden. Een daling kan een eenmalige reactie zijn op een beladen editie, maar het kan ook wijzen op een breder probleem: kijkers die afhaken als het festival te veel voelt als strijdtoneel en te weinig als muziekfeest.
Tegelijk blijft Eurovisie enorm veerkrachtig. Juist omdat het zoveel landen, smaken en fancommunities bij elkaar brengt, kan één jaar veel losmaken zonder dat het fundament meteen wegvalt. De komende maanden zullen duidelijk maken welke landen terugkeren en hoe de EBU de koers uitlegt.
De fan blijft, maar de sfeer moet mee
Wat je ook van de discussie rond deelname en boycots vindt: het songfestival leeft nog altijd. Het stemmen uit 148 landen bewijst dat de loyale achterban groot blijft, ook als de tv-cijfers een stap terug doen. Alleen: loyaliteit is geen garantie voor vanzelfsprekend succes.
Uiteindelijk draait Eurovisie om samen kijken, discussiëren en vooral genieten van de act die je nooit meer vergeet—om de goede of de foute redenen. Wat vond jij van deze editie en van de daling in kijkers? Laat het weten op onze social media.
