Wie in de jaren zeventig de radio aanhad, kon er bijna niet omheen: die typische, strak gezongen popsound van The Osmonds. Hun liedjes klonken opgewekt en energieker dan veel andere acts uit die tijd, met een familie-uitstraling die tegelijk degelijk én verrassend rock-achtig kon zijn.

Het nieuws dat Alan Osmond is overleden, voelt voor veel fans dan ook als het sluiten van een hoofdstuk. De zanger en oprichter van de Amerikaanse familiegroep werd 76 jaar. Zijn familie bevestigde het overlijden dinsdag aan meerdere Amerikaanse media.
Een rustig afscheid in Utah
Alan Osmond overleed maandagavond in de staat Utah, omringd door zijn vrouw en zijn acht zoons. Dat beeld – thuis, met de mensen die voor hem het meest telden – past bij hoe hij de laatste decennia vooral bekend stond: als familieman.
Hoewel hij ooit op het grootste podium stond, had zijn leven al lang een ander tempo gekregen. Alan stopte rond veertig jaar geleden met optreden nadat bij hem multiple sclerose (MS) was vastgesteld, een chronische neurologische aandoening die het dagelijks functioneren kan beïnvloeden.
Van broerband naar wereldsucces
Alan richtte The Osmonds op met zijn jongere broers Wayne, Merrill, Jay, Donny en Jimmy. Wat begon als een hechte familieformatie, groeide uit tot een act die een hele generatie kende van televisie, platenhoezen en gillende fans.
De groep beleefde vooral in de jaren zeventig zijn hoogtijdagen. Met hits als One Bad Apple, Crazy Horses en Love Me For A Reason liet The Osmonds zien dat ze meer waren dan alleen ‘de lieve jongens’: er zat ook pit en ambitie in.

De impact van MS en het leven daarna
Dat Alan al vroeg afscheid moest nemen van het actieve podiumleven, maakte zijn verhaal voor velen extra menselijk. Multiple sclerose is geen ziekte die je eenvoudig wegzet; het verloop kan grillig zijn en vraagt vaak om aanpassingen, soms stap voor stap.
Waar sommige artiesten hun identiteit volledig aan optreden ontlenen, leek Alan juist ook kracht te halen uit wat ernaast lag. De band met zijn gezin werd een ankerpunt, terwijl zijn muzikale erfenis via de groep en de herinneringen van fans bleef doorlopen.
Een familie die al vaker moest loslaten
Het overlijden van Alan komt in een periode waarin de familie Osmond al eerder afscheid moest nemen. Zijn broer Wayne overleed vorig jaar op 1 januari, op 73-jarige leeftijd. Voor fans voelde dat toen al als een grote klap voor de bekende familienaam.
Volgens berichtgeving zou Alan er kort voor zijn dood over hebben gesproken dat hij uitkeek naar een hereniging met Wayne. “We hebben nog veel werk te verzetten samen. En we kunnen nog heel veel herinneringen ophalen,” zou hij hebben gezegd.

Wat blijft: muziek, herinneringen en de andere broers
Met Alan verdwijnt opnieuw een herkenbaar gezicht uit een tijdperk waarin familieformaties nog een vaste plek hadden in de popcultuur. The Osmonds stonden symbool voor een soort showbizz die tegelijk strak geregisseerd en opvallend oprecht kon aanvoelen.
Donny, Jay, Merrill en Jimmy leven nog. Hun namen blijven onlosmakelijk verbonden aan de groep en aan de liedjes die nog altijd opduiken in afspeellijsten, radioprogramma’s en nostalgische tv-specials. Wat is jouw mooiste Osmonds-herinnering? Laat het weten op onze social media.










