Soms zit het nieuws in één zin die net even te hard binnenkomt. Een opmerking hier, een label daar, en ineens gaat het niet meer over een tv-fragment of een losse uitspraak, maar over hoe we met elkaar omgaan. Zeker als het gaat over woorden die al generaties lang pijn doen.
In dat spanningsveld mengt radioveteran Tineke de Nooij zich opnieuw in het gesprek. Ze is al jaren een uitgesproken bondgenoot van de LHBTIQ+-community en draagt niet voor niets de bijnaam ‘homomoeder’. Toch wil ze vooral één ding benadrukken: respect is geen trend, maar een basisregel.
Een uitspraak die bleef hangen
Aanleiding is de commotie rond Donny Roelvink, die onlangs homo’s ‘gekken’ noemde. Tineke reageert daar in Weekend fel op. Ze noemt het “verschrikkelijk” en vooral: totaal onnodig. Woorden, vindt ze, hebben gevolgen—ook als iemand het wegzet als grap.
Volgens Tineke is er simpelweg geen enkel excuus om anderen te beledigen. Niet omdat iedereen altijd maar ‘gekwetst’ zou zijn, maar omdat het echt iets zegt over hoe je naar mensen kijkt. En juist dat gaat haar zichtbaar aan.
Waarom dit in 2026 nog speelt
De Nooij zegt niet per se dat ze verbaasd is dat zulke uitspraken in 2026 nog opduiken. Ze plaatst het in een bredere context: integratie betekent ook dat het normaal wordt dat iemand in je vriendenkring gay is—zonder gedoe, zonder label, zonder oordeel.
Tegelijk ziet ze dat er de afgelopen jaren “veel excessen” zijn geweest waar mensen commentaar op leveren. Dat vindt ze jammer, omdat het het gesprek snel vertroebelt. In plaats van nuance krijg je kampen, en daarin verdwijnt het echte doel: elkaar gewoon laten leven.
Vrij zijn betekent ook vrij laten
Tineke grijpt het moment aan om iets te herhalen wat ze al langer uitdraagt: Nederland is een land waar je vrij kunt zijn. Dat is iets om te koesteren, niet om te ondermijnen met kleine, venijnige opmerkingen die grote impact kunnen hebben.
Maar vrijheid is volgens haar geen vrijbrief om te schoppen. Ze vindt nadrukkelijk dat Roelvink dit soort dingen niet “mag” zeggen—niet in de zin van censuur, maar in de zin van fatsoen. Beledigen is nooit nodig om je punt te maken.
‘Een kwestie van opvoeding’
Over Donny Roelvink is De Nooij duidelijk: dit soort taalgebruik komt volgens haar neer op opvoeding. Wie mensen wil kwetsen, kiest woorden die schuren, weet precies waar de gevoeligheid zit en drukt daarop. Dat is geen ongelukje, zegt ze.
LEES OOK:vreselijk liefdesnieuws binnen de familie Bauer zorgt voor veel reacties
Ze voegt eraan toe dat het uiteindelijk “volledig voor zijn eigen rekening” is. Met andere woorden: je kunt er later spijt van hebben, je kunt het proberen te nuanceren, maar de uitspraak is gedaan, gehoord en door anderen gevoeld.
Haar kijk op realitysterren
In hetzelfde gesprek met Weekend laat Tineke zich ook uit over reality-tv en de mensen die daarin meedraaien. Ze noemt als voorbeeld De Hanslers, die ze naar eigen zeggen één keer heeft gezien—“maar niet expres”, voegt ze er droog aan toe.
Wat haar stoort, is dat realitysterren zichzelf gaan “spelen”. Zodra iemand een versie van zichzelf gaat acteren, verdwijnt volgens haar juist de echte reality. Dan krijg je ingestudeerde scènes, overdreven reacties en gedrag dat vooral bedoeld is om clipjes en headlines te maken.
Van onbekend naar BN’er in één seizoen
De Nooij is bovendien kritisch op hoe snel onbekende deelnemers tegenwoordig als BN’er worden neergezet. Ze noemt dat “link” en zegt dat veel mensen de aandacht niet aankunnen. Niet omdat ze zwak zijn, maar omdat het tempo en de druk enorm zijn.
Ze wijst ook op de rol van roddelbladen en het publieke oordeel. Voor je het weet wordt een gezin ‘een verhaal’, en komen er allerlei geruchten en bijproducten los. Tineke vraagt zich hardop af: wat gebeurt er met mensen als de spotlight ineens overal op staat?
Het bredere gesprek achter de rel
De ophef rond Roelvinks woorden laat volgens veel kijkers iets groters zien: hoe snel taal weer kan verharden, zelfs in een tijd waarin inclusie overal op posters en in campagnes staat. Het probleem zit niet alleen in één uitspraak, maar in wat we normaal gaan vinden.
Tineke’s reactie past in die bredere discussie. Zij kiest nadrukkelijk de kant van normaal fatsoen: laat mensen in hun waarde, en wees je bewust van je woorden—zeker als je bekend bent en anderen je nadoen, citeren of als voorbeeld nemen.
Grens of gevoeligheid?
Of je het nu ziet als een uitglijder, een bewuste sneer of ‘gewoon een grap’: de vraag blijft wat we accepteren in het publieke debat. De Nooij legt de lat duidelijk: niemand hoeft zichzelf te verdedigen tegen beledigingen die nergens voor nodig zijn.
Benieuwd hoe jij hiernaar kijkt. Moeten bekende Nederlanders extra op hun woorden letten, of leggen we de lat te hoog? Laat het weten in de reacties op onze sociale media—we praten daar graag met je verder.
LEES OOK:Gezinsuitbreiding voor Charly Luske en Tanja Jess: ‘Op slag verliefd’
