Lío, het zoontje van rapper Lil Kleine en realityster Jaimie Vaes, vierde maandag zijn zesde verjaardag, maar één iemand schitterde door afwezigheid. Babette Verhoef, de moeder van Lil Kleine, liet via Facebook doorschemeren dat zij niet aanwezig was op het feestje van haar kleinzoon.
Haar boodschap aan Lío is liefdevol, maar tussen de regels door valt er iets anders te lezen. En dat maakt het verhaal achter deze verjaardag pijnlijk duidelijk.
Oma Babette blijft weg van feest: ‘We gaan elkaar zien’
In een openbaar bericht op haar Facebookpagina feliciteert Babette haar kleinzoon: “Vandaag is mijn oudste kleinzoon jarig. 6 jaar alweer. Ik wens je een mooi jaar toe lieve Lío. We gaan elkaar zien.” De laatste zin is veelzeggend en roept vragen op.
Waarom was ze niet aanwezig op het feestje? Hoewel ze het niet letterlijk uitspreekt, laat Babette zo toch doorschemeren dat er afstand is tussen haar en Lío. Dat roept opnieuw de spanningen binnen de familie op, die al langer sluimeren.
Kritiek op Jaimie Vaes zorgt voor spanningen
De reden voor haar afwezigheid lijkt te liggen in de gespannen relatie met Jaimie Vaes, de moeder van Lío. Babette uitte eerder harde kritiek op Jaimie na het zien van haar realityserie In The Vaes Lane. In een scherpe post schreef ze: “Geen seconde in de twee afleveringen die ik heb gezien, kijkt ze haar kind aan of neemt het even op schoot.”
Ze vervolgde emotioneel: “Lieve jongen, kon ik er maar voor je zijn, of je even lekker knuffelen.” Die uitspraak laat weinig aan de verbeelding over en heeft de relatie tussen de families er waarschijnlijk niet beter op gemaakt.
Verstoorde band met zoon Lil Kleine
Niet alleen de band tussen Babette en Jaimie lijkt onder druk te staan. Ook met haar zoon Jorik Scholten, beter bekend als Lil Kleine, lijkt de relatie al langere tijd verstoord. Opnieuw uitte Babette zich op Facebook. Ze plaatste een reeks oude familiefoto’s waarop ook Jorik te zien is.
Bij die foto’s schreef ze een opmerkelijke tekst: “Straf, hoe werkt dat?
Je doet iets fout, krijgt je straf, zit die uit en hoopt op een tweede kans. Maar soms krijg je straf voor iets wat je niet hebt gedaan, en rest je alleen de hoop dat de waarheid ooit boven tafel komt.
In dezelfde post lijkt Babette verder in te gaan op de pijnlijke afstand tot haar zoon.
Als iemand jou veroordeelt om wie jij bent in zijn ogen, en die mening staat vast, vooral als die persoon deels jij is of nauw met je verbonden. Dan voelt het alsof je nergens meer naartoe kunt.
Dat is hoe ik me voel. Alsof ik geen kant meer uit kan. De boete en schuld raken op en ik wil niet meer geloven dat ik slecht bent.” Het zijn persoonlijke woorden die laten zien hoe diep de wonden binnen deze familie reiken.
De toekomst blijft onzeker
Hoe de verhoudingen zich verder zullen ontwikkelen is onzeker. Babette lijkt haar kleinzoon graag te willen zien, maar tegelijkertijd is er veel oud zeer dat de weg blokkeert.
Wat vaststaat, is dat de verjaardag van Lío in het teken stond van liefde, maar ook van gemis. Een kind dat zes wordt verdient het om iedereen om zich heen te hebben die van hem houdt. En juist die afwezigheid blijft hangen.
