Het rustige dagelijkse leven van Carola Smit en haar man werd plotseling verstoord door een onverwachte gebeurtenis die diepe indruk maakte op het gezin. In het huis waar gewoonlijk een ontspannen sfeer heerst, werd plots een gevoel van onzekerheid en spanning voelbaar.
Carola, bekend als voormalig zangeres van BZN, beschrijft hoe ze sinds kort op eieren loopt in haar eigen huis.
De reden hiervoor heeft alles te maken met haar echtgenoot, Herman Sier. Ooit was hij stedenbouwkundige, maar nu kampt hij met een ingrijpende verandering in zijn gezondheid. De situatie eist niet alleen veel van hemzelf, maar zet ook het gezinsleven op zijn kop.
Ondanks alles blijft Carola haar grote liefde trouw en blijft ze hem ondersteunen, hoe moeilijk het soms ook is.
Plotselinge gezondheidsklachten bij Herman
Het begon allemaal toen Carola Smit (63) hevig schrok van het gedrag van haar man Herman Sier (73). Herman kon ineens niet meer normaal praten, wat direct alarmbellen deed rinkelen bij Carola.
De herinnering aan haar eigen medische geschiedenis speelde wellicht mee in haar snelle reactie: in 1987 kreeg zij zelf op haar 23ste een herseninfarct, waardoor ze tijdelijk halfzijdig verlamd was. Dit zorgde ervoor dat Carola geen moment aarzelde en direct het alarmnummer 112 belde toen Herman zich vreemd gedroeg.
Opname in het ziekenhuis en de diagnose
Na het telefoontje werd Herman met spoed opgenomen in het ziekenhuis. De dagen die volgden waren onzeker en intens, totdat artsen de oorzaak wisten te achterhalen: Herman bleek te lijden aan herpes encefalitis, een vorm van hersenontsteking.
Dit is een gevaarlijke virale infectie die, ondanks behandeling met medicijnen, toch schade aan het hersenweefsel kan veroorzaken. Herman vertelt hierover anderhalf jaar na het incident, in een interview met Margriet. ‘Een gevaarlijk virus dat met medicijnen kon worden teruggetrokken, maar wel wat hersenweefsel heeft beschadigd,’ legt hij uit.
Herstel en aanpassingen in het gezinsleven
Toen Herman na ruim vijf weken ziekenhuis weer thuis kwam, voelde dat alles behalve vertrouwd. Hij merkte dat hij zijn gezin, en in het bijzonder Carola, opnieuw moest leren kennen. Ook hun jongste dochter, die nog thuis woont, zag haar vader worstelen met zijn nieuwe werkelijkheid.
Herman vroeg zich af hoe hij nog in het gezin paste; zijn vertrouwde rol en de bijbehorende routines waren verdwenen. Het viel hem zwaar dat hij niet meer kon terugvallen op het oude patroon.
De gevolgen van zijn ziekte zijn nog steeds merkbaar. Herman vergeet nu ongeveer de helft van wat hij dagelijks meemaakt. De artsen hebben hem verteld dat dit blijvende schade is en dat hij zal moeten leren daarmee om te gaan.
‘Rationeel zie ik de noodzaak daarvan in, maar emotioneel kan ik de hoop dat ik ooit nog de oude word moeilijk loslaten,’ vertelt Herman openhartig.
Leven met geheugenverlies
Hoewel er nog altijd vooruitgang zichtbaar is in zijn herstel, heeft geheugentraining tot nu toe weinig opgeleverd. Herman heeft daarom een methode gevonden om met zijn geheugenproblemen om te gaan: hij houdt een dagboek bij waarin hij noteert wat hij doet, zodat hij later kan nalezen wat er die dag is gebeurd.
Zo probeert hij grip te houden op zijn dagelijkse leven en structuur aan te brengen in zijn handelen.
Ondanks zijn beperkingen blijft Herman actief. Hij werkt als vrijwilliger bij twee stichtingen: bij de ene is hij penningmeester, bij de andere fondsenwerver. Ook kookt hij één keer per week in een bejaardenhuis. Om te voorkomen dat hij taken dubbel uitvoert, noteert hij meteen als hij bijvoorbeeld mails heeft verstuurd.
‘Dit doe ik om te voorkomen dat ik dit even later opnieuw ga doen. Die gaten in mijn geheugen zijn een beproeving. Voor mij, maar natuurlijk ook voor Carola.’ Het geheugenverlies beïnvloedt dus niet alleen zijn eigen leven, maar raakt ook zijn vrouw diep.
Vooruitkijken met hoop en humor
Ondanks alle uitdagingen kijken Carola en Herman samen vooruit. Ze proberen hun leven zo positief mogelijk in te richten en laten zich niet ontmoedigen door tegenslagen. Hun hoop is om samen nog veel activiteiten te ondernemen, zoals fietsen, scrabbelen, trainen in de sportschool en vooral veel plezier maken.
‘Het is bij ons een hoge uitzondering als er een dag niet gelachen wordt,’ aldus Carola. Humor en optimisme blijken voor hen belangrijke middelen om met de nieuwe situatie om te gaan en samen de toekomst tegemoet te treden.
