Ruim anderhalf jaar na het overlijden van zijn dochter Daniëlle van ’t Schip, blijft Joop Oonk dagelijks worstelen met het immense verdriet. Daniëlle, dochter van Willeke Alberti en Joop, overleed in oktober 2023 aan de gevolgen van een ongeneeslijke ziekte. Ze werd slechts 55 jaar oud. Voor Joop staat de wereld sindsdien stil. In een emotioneel interview met weekblad Party doet hij openhartig zijn verhaal.
Dagelijks afscheid bij de foto van zijn dochter
Joop begint elke dag met een groet aan de foto van Daniëlle. “Elke dag als ik naar Daniëlles foto kijk, zeg ik haar gedag…”, vertelt hij. De pijn is nog steeds rauw en hij zegt zijn leven niet meer te kunnen oppakken. “De onschuld die je hebt, de vreugde van het leven, dat je ’s morgens opstaat van ‘leuk, en we gaan dit doen’, is weg, is niet meer en komt ook nóóit meer terug.” Voor Joop voelt het alsof alles is weggevallen. De leegte die zijn dochter achterliet, is overweldigend en blijft hem dagelijks achtervolgen.
Het leven na Daniëlle: “Ze had zóveel liefde te geven”
De dood van Daniëlle voelt voor Joop onbegrijpelijk en oneerlijk. “Ik had in mijn stoutste dromen nooit kunnen bedenken dat dit zou gebeuren. Ze had míj moeten wegbrengen, het hoort andersom te zijn, weet je wel?” Zijn verdriet klinkt door in elke zin.
Hij vraagt zich hardop af waarom haar dit moest overkomen: “Wat heeft die vrouw misdaan dat ze van de wereld af moest?” Daniëlle had nog zoveel te delen met de wereld. “Ze had zóveel te vertellen, zóveel liefde te geven.”
Een onafgemaakt boek als laatste wens
Tijdens haar ziekte sprak Daniëlle nog hoopvol over de toekomst. Ze had plannen om een boek te schrijven: In Het Licht Van De Liefde En Het Leven. “Ze zei ook tegen mij: ‘Pap, als ik het overleef, dan wordt het volgende boek In Het Licht Van De Liefde En Het Leven.’ Helaas heeft het niet zo mogen zijn.” Die droom, net als haar leven, bleef onafgemaakt achter. Het is een herinnering die Joop dierbaar is, maar ook pijnlijk confronterend.
Een tastbare herinnering en de band met de kleinkinderen
Wat hem nog rest, is een klein tasje met daarin een busje met de as van Daniëlle en een plukje van haar haar. “Het enige wat ik nog heb, is een tasje met daarin een busje met haar as en een plukje van haar haar. En dan denk ik: is dat nou het hele leven?
Dat is het dus, weg…” Deze tastbare herinneringen houden haar nog een beetje dichtbij. Daarnaast vindt Joop veel steun in zijn kleinkinderen Estelle en Davy. “De familie is altijd heel hecht geweest, maar als er zo’n belangrijke schakel wegvalt (…), dan wordt het contact veel intenser.”
De zorgen van zijn vrouw en de kracht om door te gaan
Ook Joops echtgenote worstelt met het verdriet. Ze is negentien jaar jonger dan hij en maakt zich zorgen om zijn welzijn. “Zij is negentien jaar jonger dan ik en maakt zich zorgen om mij. Zo van: straks gaat hij eraan onderdoor, met al zijn verdriet en zorgen.”
Joop beseft dat hij moet proberen om niet te blijven hangen in het verdriet. “Dus ik moet mezelf herpakken, proberen tóch door te gaan. Maar het verlies van Daniëlle… de stilte die dat achterlaat, blijft ongelooflijk. Dat is gewoon zo.”
Hoe verwerk jij een verlies dat je leven volledig op z’n kop zet? Laat het ons weten in de reacties op Facebook.
