Voor John de Bever is het een dag vol herinnering en emotie. Op vrijdag staat de zanger stil bij de verjaardag van zijn overleden moeder, Sjaan de Bever.
Tien jaar geleden nam hij afscheid van haar, maar in zijn hart is ze nog altijd dichtbij. Op Instagram deelt John een collage met foto’s van zijn moeder en schrijft erbij: “Alweer 10 jaar geleden, Sjaantje. Een moeder vergeet je nooit.” Zijn woorden raken, zeker in combinatie met de beelden die laten zien hoe dierbaar die band nog steeds voor hem is.
Spijt en waardering komen later
In een eerder interview met Story sprak John open over het gevoel van spijt dat soms opspeelt. Hij had achteraf meer uit willen spreken hoeveel zijn ouders voor hem betekenden. “Vroeger stond ik er niet zo bij stil hoe goed mijn ouders voor me waren. Je weet het natuurlijk wel, alleen zie je dat als vanzelfsprekend. Later ga je meer beseffen en ook waarderen dat deze mensen het allermeest van je houden.” Het besef komt vaak pas later, maar dat maakt de liefde niet minder oprecht. In de laatste jaren van hun leven probeerde hij die waardering alsnog zoveel mogelijk te laten merken.
Dierbare momenten met zijn vader en moeder
John kijkt met warme gevoelens terug op de tijd waarin hij zijn ouders bewuster opzocht. “Ik zocht ze bijna dagelijks op en nam mijn vader mee naar Spanje,” vertelde hij. Het was een manier om tijd in te halen, al vraagt hij zich af of zijn vader daar eerder behoefte aan had gehad. “Dat had ik misschien eerder kunnen doen, al is de kans groot dat mijn vader daar geen behoefte aan had, want toen leefde mijn moeder nog.” Zijn woorden laten zien dat het gemis zich op verschillende manieren blijft aandienen.
Alzheimer zette het leven op zijn kop
Op 65-jarige leeftijd werd bij zijn moeder Alzheimer vastgesteld, iets wat het gezin ingrijpend veranderde. “Ook daarvan denk ik achteraf: misschien had ik wat meer voor haar kunnen doen. Hoewel niemand kan voorspellen wanneer dementie intreedt.” John de Bever spreekt daar met kwetsbaarheid over. Het is de eerlijkheid van een zoon die met terugwerkende kracht anders naar bepaalde keuzes kijkt. De ziekte bracht onmacht, maar ook waardevolle momenten van nabijheid, hoe moeilijk dat soms ook was.
Een sterke band en een beschermende moeder
De band tussen John en zijn ouders was altijd intens. Als enige jongen in het gezin, naast drie zussen, voelde hij zich geliefd en verwend. “Ik was een gelukskind,” zegt hij daarover. Zijn moeder stond emotioneel dichtbij hem, maar vond het lastig om langs de lijn te staan als John aan het voetballen was. “Zij kon er namelijk niet zo goed tegen als het publiek tegen me tekeerging – ik was nogal een beest op het veld. Mijn moeder zou dan wat terugroepen, want zij kende mij natuurlijk als een lieve jongen thuis.” Zijn vader daarentegen stond altijd langs de zijlijn, als stille kracht.
Johan Derksen als ‘bonusvader’
Hoewel zijn biologische ouders er niet meer zijn, heeft John de Bever nog altijd steun aan iemand die als een vaderfiguur voelt: Johan Derksen. De band tussen de twee is hecht en vriendschappelijk, maar draagt ook een emotionele lading. In een leven vol muziek, sport en herinneringen is het fijn om een steunpilaar dichtbij te hebben. Iemand die hem begrijpt, ook als de stilte van verlies zich weer even aandient.
