Op jonge leeftijd stond ze al volop in het middelpunt van de belangstelling, met camera’s en publiek die haar bewegingen volgden. Haar aanwezigheid in de schijnwerpers leek een vanzelfsprekendheid, maar de realiteit achter de coulissen was een stuk minder rooskleurig dan het beeld dat de buitenwereld te zien kreeg.
De naam Hazes roept bij velen direct herinneringen op aan muziek, optredens en een leven in het teken van entertainment. Toch heeft deze roem ook een keerzijde gekend voor Roxeanne Hazes, die nu openhartig terugblikt op haar jeugd en de impact daarvan op haar leven en moederschap.
Herinneringen aan een vroege roem
Roxeanne Hazes was nog maar veertien jaar oud toen ze bekend werd bij het grote publiek. Ze vertelt in een interview met Margriet dat ze zich destijds ouder voelde dan ze werkelijk was. “Ik was veertien toen ik bekend werd.
Ik had een grote mond, er zaten goeie tieten op en ik zag er ouder uit dan ik was,” blikt ze terug. Die vroege kennismaking met het leven in de spotlights bracht haar niet alleen roem, maar ook situaties waar ze nu met andere ogen naar kijkt.
Het duurde tot haar volwassenheid voordat Roxeanne besefte dat bepaalde gebeurtenissen uit haar tienerjaren niet door de beugel konden. “Achteraf denk ik: sommige volwassen mannen hadden gewoon met hun tengels van mij af moeten blijven.
Destijds zag ik dat niet eens zo. Nu wel,” zegt ze. Deze confronterende terugblik maakt duidelijk hoe kwetsbaar ze was in een wereld die niet altijd rekening hield met haar jonge leeftijd.
Beschermen van haar eigen kind
De ervaringen van Roxeanne in haar jeugd hebben grote invloed op de manier waarop ze haar zoon Fender opvoedt. Hoewel hij net als zijn moeder dol is op zingen en dansen, is Roxeanne vastbesloten om hem te behoeden voor de valkuilen van de entertainmentindustrie.
Voor haar is het belangrijk dat Fender niet te vroeg in aanraking komt met het showbizzleven. “Ik wil hem zo lang mogelijk kind laten zijn. De showbizz is een grotemensenwereld,” legt ze uit. Af en toe mag hij met zijn moeder het podium op, maar verder bewaakt zij bewust de grenzen.
Volgens de zangeres hoort een kind als Fender niet thuis in de wereld van de showbusiness. Zij wil hem een onbezorgde jeugd bieden, juist omdat haar eigen jeugd zo anders verliep. Roxeanne benadrukt dat haar opvoedkeuzes voortkomen uit haar eigen ervaringen met de harde kanten van roem op jonge leeftijd.
Gemis van haar vader André Hazes
Naast de uitdagingen die haar jeugd met zich meebracht, heeft Roxeanne ook jarenlang geworsteld met het verlies van haar vader, André Hazes. Tijdens een vakantie in Florida, een plek waar ze samen met haar vader dierbare herinneringen opbouwde, werd ze onverwacht geconfronteerd met een golf van verdriet.
De emoties kwamen niet alleen voort uit het gemis van haar vader, maar ook uit het verlangen naar het onschuldige meisje dat ze vroeger was.
Deze momenten van verdriet laten zien dat het verleden nog regelmatig een rol speelt in haar leven. Het verlies van haar vader en de moeilijke jeugdherinneringen zijn wonden die niet volledig helen, maar waar ze inmiddels beter mee om weet te gaan.
Steun en heling binnen het gezin
Ondanks de pijnlijke momenten uit haar verleden, geeft Roxeanne aan dat het inmiddels goed met haar gaat. Zowel op muzikaal vlak als in haar persoonlijke leven heeft ze de afgelopen jaren belangrijke stappen gezet.
De steun die ze vindt bij haar gezin, en vooral bij haar zoon Fender, helpt haar om met de littekens uit haar jeugd om te gaan.
Liefdevol vertelt Roxeanne: “Fender heelt de kleine Rox in mij.” Deze woorden illustreren hoe belangrijk de rol van haar zoon is bij het verwerken van oude pijn. Waar zij als jong meisje al vroeg kennismaakte met de harde realiteit van de showbizzwereld, gunt zij haar zoon vooral een onbezorgde kindertijd.
Grenzen bewaken
Het beschermen van Fender tegen de showbizzwereld blijft voor Roxeanne een bewuste keuze. Ze wil hem niet blootstellen aan de uitdagingen en risico’s die zij zelf heeft ervaren. “Fender heeft als kind niks te zoeken in de showbizzwereld,” benadrukt ze.
Dit betekent niet dat haar zoon volledig afgeschermd wordt van haar werk: zo nu en dan mogen ze samen op het podium staan, maar verder streeft zij ernaar zijn leven zo normaal mogelijk te houden.
De opvoeding van haar zoon is voor Roxeanne een manier om het verleden te verwerken en nieuwe, positieve herinneringen te creëren. Ze hoopt dat Fender later terug kan kijken op een gelukkige, veilige jeugd – iets wat voor haarzelf niet altijd vanzelfsprekend was.
Blijvende impact van het verleden
Hoewel Roxeanne stappen vooruit zet in haar leven, blijven de herinneringen aan haar jeugd een rol spelen. Bepaalde ervaringen zijn nog altijd pijnlijk en zitten diep, geeft ze toe. Het gezinsleven en het moederschap bieden haar echter troost en geven haar de kans om het verleden een plek te geven.
De openheid waarmee Roxeanne Hazes spreekt over haar jeugd, het verlies van haar vader en haar manier van opvoeden, laat zien hoe belangrijk het voor haar is om haar eigen fouten en ervaringen om te zetten in lessen voor de toekomst.
Ze wil dat haar zoon vooral kind kan zijn, zonder de druk en volwassen verantwoordelijkheden die zij op jonge leeftijd moest dragen. De liefde voor haar gezin en de wens om Fender te beschermen, vormen de rode draad in haar verhaal.
