Het leven van Ronnie Flex werd in zijn jonge jaren voor een groot deel bepaald door de beslissingen van zijn ouders, waarvan vooral de keuze van zijn vader om naar Amerika te vertrekken diepe sporen naliet.

In zijn jeugd groeide hij op zonder de aanwezigheid van zijn vader, hetgeen een blijvende indruk op hem heeft gemaakt. In een openhartig gesprek bij het programma ‘De Geknipte Gast’ deelt Ronnie Flex hoe de band met zijn vader zijn ontwikkeling heeft beïnvloed en welke emoties daarbij naar boven kwamen.
Ronnie, geboren en getogen in Capelle aan den IJssel, woonde samen met zijn moeder nadat zijn ouders al vroeg uit elkaar waren gegaan. Zijn vader was voor hem altijd een belangrijk rolmodel. Door diens werkzaamheden als muziekproducent en beatmaker voor onder andere Re-Play kwam Ronnie al op jonge leeftijd in aanraking met opnamestudio’s.
“Ik wilde zijn zoals hem,” blikt Ronnie terug op zijn fascinatie voor zijn vaders muzikale leven.
De impact van vertrek naar Amerika
De relatie tussen vader en zoon veranderde ingrijpend toen zijn vader besloot zijn muzikale dromen achterna te gaan in Amerika. Hoewel ze aanvankelijk nog telefonisch contact hielden, ervoer Ronnie het gemis en de afwezigheid van zijn vader als bijzonder pijnlijk.
Deze gevoelens van verdriet groeiden na verloop van tijd uit tot boosheid en frustratie. “Ik was te laat thuis en blowde veel”, vertelt Ronnie over de periode waarin hij op zoek was naar houvast bij zijn vrienden.
Juist zijn verjaardagen werden een jaarlijks terugkerend moment van confrontatie. Op die dagen ontving Ronnie telkens een lange handgeschreven brief van zijn vader. In plaats van troost brachten deze brieven hem echter vooral verdriet. “Elke keer als ik jarig was, kreeg ik een lange handgeschreven brief van hem,” vertelt Ronnie.
Maar het lezen ervan deed hem zo’n pijn dat hij zijn moeder vroeg de brieven weg te gooien. “Ik heb tegen mijn moeder gezegd dat ze de brieven weer weg kon gooien.” Wanneer hij zich toch liet verleiden om de brieven te lezen, voelde hij zich opnieuw in de steek gelaten.
Muziek als uitlaatklep
In de moeilijkste periodes vond Ronnie steun in de muziek, een passie die hij uiteindelijk te danken heeft aan zijn vader. Muziek werd zijn uitlaatklep en bood hem houvast tijdens zijn puberteit, waarin hij het lastig vond zijn weg te vinden.
Terwijl de afwezigheid van zijn vader zwaar op hem drukte, bood het maken van muziek een stukje verbinding met de man naar wie hij zo opkeek.
Nu hij ouder is, kijkt Ronnie met een andere blik naar het verleden. Waar hij vroeger vooral boos was over het vertrek van zijn vader en de gevolgen daarvan, zegt hij nu beter te begrijpen waarom zijn vader die keuze maakte.
Het najagen van muzikale ambities in Amerika is voor hem inmiddels een begrijpelijker besluit geworden, nu hij zelf succes heeft gevonden in de muziekwereld.
Succes ondanks verdriet
Ondanks de moeilijke jeugd en het gemis van zijn vader, gaat het Ronnie Flex op muzikaal vlak voor de wind. Zijn carrière heeft een flinke vlucht genomen en hij behoort inmiddels tot de bekendste artiesten van Nederland.
Toch blijft het verleden, met de pijnlijke herinneringen aan de brieven van zijn vader en het gevoel van in de steek gelaten zijn, een belangrijk onderdeel van zijn verhaal.
Ronnie’s openhartige woorden in ‘De Geknipte Gast’ maken duidelijk dat de band met zijn vader en de emoties daaromheen hem gevormd hebben, zowel als mens als muzikant. De brieven die hij jarenlang niet wilde openen, staan symbool voor een periode van verdriet en gemis, maar ook voor groei en begrip.
Inmiddels heeft hij leren omgaan met deze gevoelens en kijkt hij met meer mildheid naar de keuzes uit het verleden.








