De dagen lijken zich aaneen te rijgen sinds die ene nacht, waarbij alles voorgoed veranderde. Voor Janita Engels, de partner van Ben Saunders, is het leven na het verlies van de zanger een onwerkelijke aaneenschakeling van herinneringen en gemis.

Op haar Instagram deelt zij haar gevoelens, precies twee maanden na het overlijden van Ben. Haar woorden geven een indringend inkijkje in het rouwproces waar ze doorheen gaat.
De leegte in huis, het ontbreken van dagelijkse rituelen en de realisatie dat haar vertrouwde leven niet meer terugkomt, drukken zwaar op haar schouders. Het is niet alleen het gemis van een geliefde, maar ook het moeten hervinden van een nieuw ritme als moeder, partner en individu.
Op sociale media schrijft Janita openhartig over de worstelingen die zij ervaart, waardoor haar verdriet voelbaar wordt voor iedereen die haar volgt.
Een onuitwisbare nacht
Het besef van Bens afwezigheid grijpt Janita telkens weer aan. “Ik voel me gevangen in de nacht van 14 op 15 september,” schrijft ze. Die nacht werd Ben Saunders als vermist opgegeven, wat leidde tot een grootschalige zoekactie door de politie.
Uiteindelijk werd op 15 september zijn lichaam gevonden. Janita herinnert zich de paniek, het zoeken en roepen, de onrust en het schreeuwen: “Waar ben je!” Die gevoelens lijken sindsdien niet meer te zijn weggegaan.
De impact van die dramatische nacht werkt door in haar dagelijkse leven. Janita beschrijft hoe ze sindsdien niet meer heeft gekookt. “Al twee maanden niet. Ik! Die normaal de helft van de dag in de keuken staat, in opperbeste stemming.”
Haar liefde voor koken, ooit een bron van vreugde, is volledig verdwenen. “Eten smaakt me niet meer. De glans is ervan af. Van voedsel, maar eigenlijk van alles. Done, klari.” Deze gevoelens van leegte en het ontbreken van vreugde lijken alles in haar leven te overschaduwen.
Verweven levens
Janita en Ben deelden een intens en verweven leven samen. “Ons leven was zo verweven dat het voelt alsof ik alles op een half brein en een leeg hart moet doen,” geeft ze aan.
Ze beschrijft hoe haar dagelijkse routine volledig is verstoord en dat zelfs de kleinste taken — zoals het beantwoorden van vragen over een verbouwing, het bestellen van behang voor een wagen, of boodschappen doen — haar te veel kunnen worden.
“Mijn nicht, de opzichter vraagt me iets over de verbouwing, mijn moeder vraagt of ik het behang voor onze wagen al heb besteld, want ik moet ons huis uit en spullen uitzoeken. Een klant appt voor een tattoo.
Berichten van iemand die mij in deze situatie probeert te beschadigen, krijg ik mee… Dat raakt me.”
Ook het moederschap vraagt het uiterste van haar. Haar zoon Benji, negen jaar oud, uit zijn verdriet en frustratie soms in woedeaanvallen die Janita moet begeleiden. Daarnaast is er haar dochter, die een optreden heeft waarin ze samen met haar vader een liedje zou zingen.
“Ik laat haar ook niet alleen. Oja ik moet ook nog ff boodschappen doen in een winkel waar ik word aangestaard.” Het zijn alledaagse zaken die nu een onoverkomelijke opgave lijken te zijn.
Gemis van dagelijkse gewoonten
Het gemis van Ben is niet alleen emotioneel, maar ook fysiek voelbaar in het dagelijks leven. Janita blikt terug op de momenten waarop ze rond vijf uur ’s middags het geluid van zijn motor al van ver hoorde aankomen.
“Die herkenbare trilling gaf me zo’n blij kindgevoel… een jeej in mijn borst!” Vaak kreeg ze dan eerst een spraakbericht: “I am done tattooing love, coming home! Miss you, see you in a minute.” Op die momenten begon zij alvast met het grillen van entrecotes.
Het zijn dit soort kleine gewoonten die nu zo pijnlijk worden gemist.
Het verlies is allesoverheersend. “Ik wil alleen maar naar jou,” schrijft Janita. Haar verlangen om de tijd terug te draaien en Ben opnieuw te kiezen, klinkt door in haar bericht. “Als ik het over kon doen, zou ik je duizend levens kiezen. Allemaal met jou.”
Rouw en liefde in woorden
Ondanks het diepe verdriet probeert Janita ook stil te staan bij de liefde die zij met Ben heeft gedeeld. “What a privilege it was to share a love so special with you. I won’t let the sadness of losing you take away the blessing of knowing you.
I loved you, wholeheartedly! With all the sparkles and fireworks.” De Engelstalige zinnen onderstrepen hoezeer ze haar relatie met Ben als bijzonder en waardevol heeft ervaren.
Het gemis is niet alleen voelbaar in haar eigen leven, maar ook in dat van hun zoon. “It tears me apart, man, doing life without you. Seeing Benny boy our son, Ben 2.0. You were supposed to watch him grow old with me.
This was not the plan laf…” Janita spreekt uit hoe zwaar het is om de toekomst van hun zoon nu alleen tegemoet te moeten treden, zonder de steun van Ben.
Toch probeert Janita zich voor te houden dat ze het wel aankan, maar alleen als Ben erbij zou zijn. “Ik kan het wel. Maar dan wel met jou… Dus hoe doe ik dit dan?” Met deze woorden sluit ze haar bericht af, waarmee de intensiteit van haar verdriet en gemis nogmaals voelbaar wordt gemaakt.
Herinneringen en het zoeken naar houvast
Het rouwproces dat Janita doormaakt, wordt gekenmerkt door een voortdurende zoektocht naar houvast. Herinneringen aan het leven met Ben, de gedeelde liefde en de gezamenlijke opvoeding van hun kinderen zijn daarbij zowel een bron van troost als van pijn.
Het ontbreken van dagelijkse gewoonten, het wegvallen van vertrouwde geluiden in huis en het moeten doorgaan zonder haar partner maken het rouwproces intens en allesomvattend.
De openheid waarmee Janita haar gevoelens deelt op Instagram, geeft niet alleen een inkijkje in haar persoonlijke rouw, maar laat ook zien hoe groot het verlies van Ben Saunders is voor haar en haar gezin.
Haar woorden resoneren bij velen die haar volgen en maken duidelijk hoe diep de impact van het verlies is. Voor Janita is het leven zonder Ben een dagelijkse uitdaging, waarin herinneringen, liefde en gemis voortdurend door elkaar heen lopen.








