In de nieuwste aflevering van de podcast ADHAZES laten Roxeanne Hazes (33) en haar broer André (32) weer lekker ongefilterd horen hoe het er in hun hoofd soms aan toe gaat. Tussen het lachen door komen er ook onderwerpen voorbij die behoorlijk herkenbaar zijn voor veel luisteraars.
Want als het gesprek eenmaal op uiterlijk, trends en zelfzorg komt, blijkt al snel dat er achter die ‘gewone’ skincare-routines soms veel meer schuilgaat. Roxeanne vertelt open over een hardnekkig patroon waar ze zelf al langer mee worstelt.
Een klein plekje dat geen klein plekje blijft
Roxeanne legt uit dat ze, zodra ze een korstje, velletje of blaasje op haar gezicht voelt, het nauwelijks met rust kan laten. Ze blijft eraan plukken en trekken tot het weg is, ook als ze weet dat het de huid juist erger kan maken.
Dat is niet simpelweg “een slechte gewoonte”, benadrukt ze in de podcast. Ze noemt het bij de naam: skin picking disorder. Oftewel: dwangmatig aan de huid pulken, vaak zonder dat je het nog echt kunt stoppen.
Gevoelig voor hypes én voor ingrediënten
In dezelfde aflevering praten Roxeanne en Dré over hoe gevoelig ze allebei zijn voor trends. Bij Roxeanne uit zich dat vooral in beauty en verzorging: ze is, zoals ze het zelf omschrijft, best makkelijk te verleiden door cosmeticamerken.
Dat komt niet alleen door nieuwsgierigheid, maar ook omdat haar huid snel reageert als ze niet goed oplet. Ze vertelt dat ze bijvoorbeeld geen gluten mag eten. Doet ze dat toch, dan krijgt ze blaasjes in haar gezicht.
‘Letterlijk allemaal blaasjes’
Roxeanne is heel duidelijk over wat er gebeurt als ze gluten eet: “Echt letterlijk allemaal blaasjes die openspringen,” zegt ze. Het zijn van die irritante plekjes die niet alleen zichtbaar zijn, maar ook uitnodigen om aan te zitten.
Dré herkent het meteen en koppelt het aan iets wat hij vaker bij zijn zus ziet: de korstjes op haar kin. Hij vraagt of dat die plekjes zijn waar ze dan aan gaat “pielen”. Roxeanne bevestigt het zonder omwegen.
Skin picking: als ‘even voelen’ overgaat in dwang
Wat Roxeanne beschrijft, is voor veel mensen verrassend herkenbaar: je voelt een oneffenheid en denkt dat je het snel even weg kan halen. Alleen stopt het niet na één keer, en voor je het weet is de huid geïrriteerd of open.
Roxeanne vat haar eigen neiging scherp samen: bij haar “moet alles kapot”. Dat klinkt luchtig gebracht, maar laat ook zien hoe dwingend het kan voelen. En precies daardoor zoekt ze manieren om het te voorkomen.
Waarom skincare dan ineens meer is dan ‘verzorging’
Om te vermijden dat ze haar gezicht steeds verder openhaalt, probeert Roxeanne haar huid zo rustig mogelijk te houden. En daar komen die trends weer om de hoek kijken: ze geeft toe dat ze sneller zwicht voor nieuwe producten als ze denkt dat het helpt.
Ze zegt dat ze daarom groot fan is van Koreaanse skincare. In haar beleving draait het daar niet om één ‘wonderpotje’, maar om routines en producten die de huidbarrière ondersteunen en irritatie juist proberen te voorkomen.
Dré’s vraag over Koreaanse huidtypes
André, die duidelijk minder thuis is in het skincare-hoekje van het internet, stelt een vraag die hij al even in zijn hoofd heeft. Is Koreaanse skincare eigenlijk niet vooral bedoeld voor de huidtypes van Koreanen, vraagt hij zich hardop af.
Roxeanne denkt even dat hij haar in de maling neemt, maar Dré blijkt het serieus te bedoelen. Hij zegt dat Koreanen toch vaak zo’n mooie glans hebben. Volgens Roxeanne komt die glow niet door een ‘speciaal huidtype’, maar door de producten en aanpak.
Een open gesprek met een serieuze onderlaag
Wat de aflevering vooral laat zien, is hoe luchtige gesprekken over trends soms ineens een serieuze laag krijgen. Roxeanne’s eerlijkheid over skin picking maakt duidelijk dat het niet altijd ijdelheid is, maar soms een manier om met onrust om te gaan.
Door het zo open te bespreken, halen ze er ook een beetje schaamte vanaf. En dat is precies waarom hun podcast vaak aanslaat: het is herkenbaar, rommelig, grappig en af en toe confronterend tegelijk.
Praat mee: herken jij dit?
Veel mensen hebben wel iets: nagelbijten, pulken aan velletjes of eindeloos aan puistjes zitten. Bij de één blijft het bij een gewoonte, bij de ander wordt het echt dwangmatig. Roxeanne’s verhaal zet dat verschil ineens scherp in beeld.
Ben jij ook gevoelig voor skincare-hypes, of herken je dat ‘niet kunnen stoppen’ met pulken? Laat het weten op onze sociale media: we zijn benieuwd hoe jullie dit ervaren en welke tips jullie elkaar geven.
